กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 135 ฉันนี่มีพรสวรรค์ในการเป็นครูฝึกจริงๆ!
ริมบึงโคลนดูด เหล่านักเรียนที่ถูกจับตัวได้ต่างนั่งยองๆ เรียงแถวกันอย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัว
แน่นอนว่า ไม่นับรวมพวกที่ถูกแขวนต่องแต่งอยู่บนต้นไม้ และพวกที่ยังคงติดอยู่ในปลักโคลนดูด
คนที่น่าเวทนาที่สุดคือพวกที่จมลงไปในบึง ยามนี้เหลือโผล่พ้นขึ้นมาแค่หัวเท่านั้น
ขยับตัวก็ไม่กล้า กระทั่งหายใจยังลำบาก แต่ละคนทั้งกลัวตายแทบขาดใจ ทั้งรู้สึกอับอายขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนียามสบตากับหลินรุ่ย
ส่วนหลินรุ่ยน่ะหรือ ตอนนี้ถือท่อนไม้อยู่ในมือ เดินวนตรวจดูตรงหน้าพวกเขาพลางอมยิ้มกริ่ม