บทที่ 74 จากวัยรุ่นสู่ทหารเหล็ก

บทที่ 74 จากวัยรุ่นสู่ทหารเหล็ก

ปัง! ปัง! ปัง!

สิบคนที่ลั่นไกยิงต่างยิงกันอย่างเมามัน

ตอนแรกยังเป็นแค่การยิงทีละนัด แต่พอยิงไปได้สักพัก ก็เปลี่ยนมาเป็นยิงเป็นชุดทันที

ผู้หมวดที่คอยจับตาดูอยู่ตอนนี้ประสาทตึงเปรี๊ยะ กลัวเหลือเกินว่าพวกมันจะนึกว่าเป็นกระสุนซ้อม แล้วหันปากกระบอกปืนไปทางคนยิงเข้าจริงๆ

ถ้าเป็นแบบนั้นขึ้นมา เรื่องใหญ่แน่

ทว่าคนที่ตึงเครียดกว่าเหล่าผู้หมวด ก็คือสิบคนที่ถือเป้าอยู่ตรงนั้น

สัมผัสถึงแรงปะทะมหาศาลจากกระสุนที่พุ่งเข้าใส่เป้าครั้งแล้วครั้งเล่า พวกนี้ฉี่ราดกางเกงไปรอบที่สองแล้ว

“แม่งเอ๊ย ถ้ารู้ว่าเป็นกระสุนจริง ต่อให้ตายข้าก็ไม่มาหรอก!”