บทที่ 73 ยาเมะเตะ

บทที่ 73 ยาเมะเตะ...

"อ๊ากกก!"

จิงซือเหว่ยแผดร้องออกมาสุดเสียงเพื่อเรียกความกล้า ก่อนจะทุ่มพลังทั้งหมดที่มีเหนี่ยวไกปืน

ปัง!

วินาทีถัดมา เขาทรุดฮวบลงกับพื้นราวกับคนหมดเรี่ยวแรง เหงื่อโชกไปทั้งตัวเหมือนเพิ่งถูกงมขึ้นมาจากน้ำ

สภาพจิตใจของเขาในตอนนี้พังทลายลงโดยสมบูรณ์

ถ้าให้ยิงเป้าธรรมดา ต่อให้เอาหินมาถ่วงที่ปากกระบอกปืนอีกสองก้อนเขาก็ยังยิงได้

แต่นี่เป็นการยิงใส่คน!

มันต้องใช้ความมั่นใจและความเยือกเย็นในระดับสูงสุดถึงจะทำได้

สำหรับมือใหม่ การจะให้สงบนิ่งแล้วลั่นไกได้เหมือนแรมโบ้นั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย