บทที่ 7 คำสั่งดั่งขุนเขา

บทที่ 7 คำสั่งดั่งขุนเขา

นักศึกษาที่ร้องไห้โฮก้าวยาวๆ มุ่งหน้าไปทางตึกเรียน เพราะรู้ว่าที่นั่นมีโทรศัพท์ที่ใช้ติดต่อกลับบ้านได้

ทว่าวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าวก็ถูกมือปริศนาคว้าคอเสื้อจากด้านหลัง

ตามด้วยแรงมหาศาลที่กระชากจนตัวลอย

ปัง!

ร่างนั้นถูกเหวี่ยงกระเด็นไปไกลสามเมตร กลิ้งขลุกๆ อยู่บนพื้นหลายตลบกว่าจะหยุดนิ่ง

ทุกคนต่างตกใจจนหน้าถอดสี แม้แต่เจ้าตัวที่ถูกเหวี่ยงออกไปก็หยุดร้องไห้กะทันหันเพราะความตกใจ