บทที่ 6 ยังมีใครอีกไหม

บทที่ 6 ยังมีใครอีกไหม?

รถทำน้ำแข็งสองคันถอยหลังเข้ามาจอด คนขับควบตำแหน่งคนงานกระโดดลงจากรถก่อนจะเปิดประตูตู้ท้าย

ไอเย็นยะเยือกพวยพุ่งออกมาทันที

"สหาย น้ำแข็งพวกนี้เอาไว้นอกห้องเย็นไม่ได้นะ ละลายง่าย ต้องเก็บในห้องเย็น!" คนขับคนหนึ่งเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี

หลินรุ่ยยิ้ม "ฉันตั้งใจจะให้มันละลายนี่แหละ!"

"หา?" คนขับทั้งสองยืนงงเป็นไก่ตาแตก

ชายหนุ่มไม่คิดจะอธิบายอะไรมาก สะบัดมือสั่งให้พวกผู้หมวดเริ่มลงมือ

เหล่าทหารเก่ากรูกันเข้าไปทันที ใช้เครื่องมือชำนาญการช่วยกันขนก้อนน้ำแข็งลงมา

"วางให้ทั่วทุกช่องทางเดินบันไดนะ อย่าให้ขาดตกบกพร่อง เดี๋ยวจะหาว่าลำเอียง!" หลินรุ่ยสั่งการอย่างใส่ใจ

ทหารเก่าได้ยินแล้วถึงกับพูดไม่ออก ในใจเริ่มไว้อาลัยให้ไอ้เด็กพวกนั้นอย่างเงียบๆ