กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 160: เป็นลมหมดสติ
ถึงนางจะสำรวมกิริยาได้มากแล้ว ทว่าฉู่โหรวเอ๋อร์กลับหัวเราะออกมาและกล่าวว่า
“นางกู้ หากวิธีแนะนำตัวเช่นนี้แพร่ออกไป เกรงว่าคงถูกผู้คนหัวเราะเยาะ เป็นเพราะท่านน้าของข้าใจกว้างจึงไม่ได้ลงโทษเจ้า”
กู้ชิงฮวนรับฟังคำอบรมอย่างถ่อมตน “เรื่องปรนนิบัติฮูหยินผู้เฒ่า ข้ายังสู้คุณหนูลูกพี่ลูกน้องไม่ได้ ต่อไปข้าจะตั้งใจเรียนรู้วิธีปรนนิบัติผู้อื่นให้มาก”
“เจ้า...”
อาหารมื้อนี้ช่างวุ่นวายยิ่งนัก ฮูหยินผู้เฒ่าอายุมากแล้ว ทนหิวไม่ไหว จึงกล่าวขึ้นตรง ๆ ว่า
“พอได้แล้ว หุบปากกันให้หมด”
“นางกู้ ในเมื่อเจ้าไม่รู้จักปรนนิบัติผู้อื่น เช่นนั้นก็ไปยืนรับโทษอยู่ในลาน”
“โหรวเอ๋อร์ รีบกินเถิด อย่าให้คนนอกมารบกวนความอยากอาหารของเจ้า”
กู้ชิงฮวนเหนื่อยล้าจริง ๆ เดิมทีนางก็มีอาการปวดศีรษะข้างเดียวอยู่แล้ว ยังต้องมายืนตากแดดแรง ซ้ำท้องก็หิวจนแทบหมดแรง