บทที่ 129: แม่ทัพปกป้องภรรยา

บทที่ 129: แม่ทัพปกป้องภรรยา

“ข้าอยากให้เขาไปสำนักศึกษา หากเรียนไม่เอาไหน โตขึ้นอีกหน่อยค่อยให้เขาเรียนวิชาชีพสักอย่างเพื่อหาเลี้ยงชีพ”

“แต่แม่ทัพโปรดวางใจ ข้ายังมีเงินเก็บอยู่บ้าง พอจะเลี้ยงดูสือตงได้ สือตงเป็นเด็กที่ข้าพาเข้าจวนแม่ทัพ จึงไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองทรัพย์สินเงินทองของจวนแม่ทัพ”

“จวนแม่ทัพใหญ่โตถึงเพียงนี้ ย่อมไม่ถึงกับเลี้ยงเด็กคนหนึ่งไม่ไหว เหตุใดต้องให้สตรีอย่างเจ้าออกเงินเลี้ยงเด็กเองด้วย”

เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนเช้า กู้ชิงฮวนจึงไม่อยากให้เด็กทั้งสามอยู่ในจวนแม่ทัพอีกแล้ว นางคิดจะหาบ้านให้พวกเขาออกไปใช้ชีวิตอย่างอิสระ น่าจะดีกว่า

ทว่ากู้ชิงฮวนยังไม่ได้บอกความตั้งใจออกไป ตอนนี้ฮั่วโส่วเจียงกลับมาแล้ว และกล่าวว่าจะจัดการคนที่ชอบนินทา นางจึงอยากรอดูสถานการณ์เสียก่อน

ดังนั้นนางจึงไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น แต่เปลี่ยนไปกล่าวถึงผิงอันและจิ่นเอ๋อร์แทน