บทที่ 120: ใช้ความงามเอาใจคนไม่มีทางได้ผล

บทที่ 120: ใช้ความงามเอาใจคนไม่มีทางได้ผล

ผู้มาเยือนสวมอาภรณ์หรูหรา ดูแล้วน่าจะมีอายุเพียงสิบหกสิบเจ็ดปี ใบหน้ายังมีแก้มยุ้ยแบบเด็ก ทว่าทั้งโครงหน้าและเครื่องหน้าประณีตงดงาม น่ารักแต่ก็แฝงความสง่างามเป็นธรรมชาติ

เมื่ออายุสิบหกสิบเจ็ดปียังดูน่ารักน่าเอ็นดูเช่นนี้ รอให้เติบโตเต็มที่ เกรงว่าจะกลายเป็นหญิงงามผู้สง่าผ่าเผยอย่างแน่นอน

แม้แต่กู้ชิงฮวนผู้เคยเห็นใบหน้าของดาราและผู้มีชื่อเสียงมามากมาย ยังถูกสาวน้อยน่ารักตรงหน้าทำให้ตะลึงไปชั่วขณะ

คนเฝ้าประตูและเด็กรับใช้ชายเข้ามาคารวะ พร้อมเรียกทั้งสองว่าคุณหนูและคุณชาย

กู้ชิงฮวนได้สติกลับมา คราวนี้จึงเห็นว่าข้างกายสาวน้อยยังมีเด็กชายอีกคนหนึ่ง ดูแล้วอายุไล่เลี่ยกับสือตง เพียงแต่เด็กคนนี้ไม่ได้ทำให้ผู้คนตะลึงตั้งแต่แรกเห็นเช่นสาวน้อย