กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 119: พบจวนแม่ทัพ
“เห็นแก่ที่เจ้าสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง แต่ยังยอมจ่ายเงินสืบข่าว ข้าขอเตือนเจ้าสักคำ เลิกฝันกลางวันเช่นนี้เสียเถิด”
“นับแต่ต้าเยี่ยนแตกแยก ในช่วงเวลาปีกว่า ข้าเห็นราษฎรพลัดถิ่นที่มาหาญาติอยู่ไม่น้อย”
“บางคนก็ยากจนจริง ๆ ยังพออ้างความเป็นญาติห่าง ๆ ได้อยู่บ้าง แต่บางคนกุเรื่องความสัมพันธ์ห่างไกลขึ้นมาล้วน ๆ หากตรวจพบว่าแอบอ้างความสัมพันธ์ จุดจบย่อมไม่ดีแน่”
“ข้าเห็นเจ้าพาเด็กมาตั้งมากมายคงลำบากไม่น้อย ไปนอกเมืองรับที่ดินสักผืน แล้วตั้งใจทำนาเลี้ยงลูกเถิด อย่าฝันว่าจะอาศัยเส้นสายเลื่อนยศร่ำรวยเลย”
น้ำหญ้านี้ล้างออกได้ยาก ต้องรอให้สีจางไปเอง กู้ชิงฮวนรู้สึกว่าช่างทำให้เสียเวลาเสียจริง
มันช่วยหลีกเลี่ยงอันตรายบางอย่างได้ ทว่าก็ทำให้ถูกผู้คนดูหมิ่นและเหยียดหยามเช่นกัน