บทที่ 105: ซ่อนเสบียง

บทที่ 105: ซ่อนเสบียง

รุ่งเช้าวันถัดมา

หลังจากพักผ่อนตลอดคืน กู้ชิงฮวนก็มีเรี่ยวแรงขึ้นมาก เพียงความเจ็บปวดตามร่างกายกลับทวีความรุนแรงขึ้น ทว่านางยังคงฝืนทนได้

กู้ชิงฮวนนำเด็ก ๆ หลายคนช่วยกันทุบแผ่นไม้ส่วนเกินของรถม้าออก จากนั้นจัดการรองท้องอย่างง่าย ๆ ก่อนค่อย ๆ ออกเดินทางไปหาสถานที่หลบซ่อนตัว

ทุกคนล้วนมีบาดแผล รถม้าที่แล่นเร็วเกินไปย่อมกระเทือนบาดแผล พวกเขาจึงเดินทางได้ช้าพอ ๆ กับรถลากวัว ทว่าทุกคนบนรถก็ปรับตัวเข้ากับความเร็วเช่นนี้ได้ เพราะหากเร็วเกินไป กระดูกจะปวดระบมไปหมด

หลังจากเดินทางมาตลอดช่วงเช้า พวกนางก็พบชายป่าแห่งหนึ่งในยามที่แสงอาทิตย์แผดกล้า ชายป่าแห่งนี้ไม่กว้างนัก ทั้งยังมีเนินเขาเล็ก ๆ อยู่หลายลูก เหมาะแก่การพักฟื้นเป็นอย่างยิ่ง และอยู่ไม่ไกลจากถนนหลวง