บทที่ 63: ปล่อยพวกนางง่ายเกินไป

บทที่ 63: ปล่อยพวกนางง่ายเกินไป

เมื่อได้ยินคำกล่าวของฮูหยินพ่อครัว นางก็ยิ้มพลางกล่าวว่า

“ไม่เป็นไร เด็กไม่รับประทานอาหารมื้อหนึ่งก็ไม่เป็นอะไร”

หลังจากฮูหยินพ่อครัวรับประทานข้าวในชามหมดได้ไม่นาน นางก็รู้สึกศีรษะวิงเวียน จึงส่ายศีรษะพลางกล่าวว่า

“ข้าเป็นอะไรไป? เหตุใดจึงรู้สึกเวียนศีรษะตาพร่ามัวเช่นนี้”

ฮูหยินเฉาไม่ได้ตอบ แต่หันไปมองเหล่าบุรุษ ร่างกายของพวกเขาแข็งแรงกว่า จึงล้มลงช้ากว่าคนอื่นอย่างเห็นได้ชัด

ฮูหยินเฉามองคนข้างกายที่หลับใหลไปแล้ว พลางกล่าวเสียงเบา

“หลับเถิด เมื่อตื่นขึ้นมา ทุกอย่างจะกลับคืนสู่สภาพเดิม ทุกคนจะหลุดพ้นจากปีศาจเหล่านั้น”

คนรอบข้างล้มลงทีละคน ในที่สุดก็มีผู้ตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“เกิดอะไรขึ้น?”