เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 62: วางยา
“พวกมันไม่ใช่โจรภูเขาหรือ? แล้วเหตุใดจึงไม่อยู่บนเขา กลับลงมาก่อความเดือดร้อนแก่ผู้คน?”
“ในยุคสมัยนี้ ไม่ว่าจะไปที่ใดก็สามารถขึ้นทะเบียนตั้งถิ่นฐานได้ คนเหล่านั้นคงอยากหาสถานที่สงบสุขเพื่อขึ้นทะเบียนตั้งถิ่นฐาน โจรภูเขาหาเงินได้ก็ต้องหาที่ใช้จ่าย ครั้นหาเงินได้มากพอ ย่อมลงจากเขามาสร้างครอบครัวและใช้ตำลึงเงิน
หรือไม่ก็คิดว่าตนเองเหนือผู้อื่น เห็นว่าด้วยวิชายุทธ์ที่มีอยู่ ต่อให้ลงจากเขาก็สามารถสร้างผลงานได้ไม่น้อย”
ฮูหยินเฉาถือยาในมือพลางแค่นยิ้ม
“ไม่ว่าพวกมันจะลงจากเขามาด้วยเหตุใด ขอเพียงยาของเจ้ามีผล ข้าก็จะไม่ปล่อยให้พวกมันสมปรารถนา
พวกมันทำร้ายผู้คนมามากมายตลอดทาง ถึงเวลาที่พวกมันจะได้รับผลกรรมแล้ว ข้าจะล้างแค้นแทนสามี พ่อแม่สามี และลูก ๆ ของข้า”
“ขอบคุณฮูหยินกู้ที่มาช่วยข้า บุญคุณอันใหญ่หลวงของเจ้า ข้าไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร ขอบคุณเจ้า”