กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 394 อะไรนะ? โจรสลัดมาเหรอ?
พอกินข้าวกันเสร็จ ทุกคนก็ทยอยเดินออกจากห้องอาหาร
ฉินฟ่างไม่ได้กลับเข้าห้องพักในทันที แต่เดินออกไปที่ดาดฟ้าเรือ เขามองความมืดมิดยามค่ำคืนที่ดำสนิทราวกับน้ำหมึกพลางกระตุกยิ้มที่มุมปากเบาๆ
ท่ามกลางความมืดมิด มีเงาสีขาวสายหนึ่งกำลังบินรี่เข้ามาจากที่ไกลๆ
ต้าจ้วงกระพือปีกบินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉินฟ่าง
ความจริงแล้วตั้งแต่เริ่มออกเดินทาง ต้าจ้วงก็คอยตามติดอยู่ข้างกายฉินฟ่างมาโดยตลอด
นี่ถือเป็นดวงตาคู่ที่สองของเขาเลยก็ว่าได้
“เป็นไงบ้าง? แถวนี้มีความเคลื่อนไหวอะไรไหม?”
ต้าจ้วงส่ายหัว
“พี่ใหญ่ ตอนนี้ยังไม่เจอเรือประมงลำอื่นเลย”