ตอนที่ 393 ถ้าไม่รังเกียจ เรียกฉันว่าอาไป๋เถอะ

ตอนที่ 393 ถ้าไม่รังเกียจ เรียกฉันว่าอาไป๋เถอะ

จากนั้นฉินฟ่างก็เห็นว่าพอลุงสยงพูดจบก็เงยหน้าขึ้นมา แล้วมองเห็นตนเข้าพอดี

จากนั้นก็รีบโบกไม้โบกมือให้เขาทันที

“อาฟ่าง รีบมานี่เร็ว! นี่มันของดีจริง ๆ นะ!”

เมื่อเห็นท่าทางกระตือรือร้นอยากแบ่งปันความดีใจของลุงสยง

ฉินฟ่างก็ยิ้มแล้วสาวเท้าเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว

เฮ้อ ลุงสยงนี่ใจร้อนจริง ๆ แต่ว่ามันคืออะไรกันแน่ ถึงทำให้ลุงสยงดีใจได้ขนาดนี้?

ไม่นานฉินฟ่างก็เดินมาถึงตรงหน้าลุงสยง

ลุงสยงก็รีบดึงตัวฉินฟ่างให้นั่งยอง ๆ ลงตรงหน้าถุงตาข่ายใบนั้นทันที

เขาเปิดมันออกรวดเร็วแล้วพูดขึ้น