ตอนที่ 3 อะไรนะ ผมหาได้ตั้งสามพันเลยเหรอ

ตอนที่ 3 อะไรนะ ผมหาได้ตั้งสามพันเลยเหรอ

หลังจากเก็บอุปกรณ์เรียบร้อย ฉินฟ่างก็หิ้วถังขาวใบใหญ่ด้วยสองมือ ค่อยๆ ก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังท่าเรือ

แม้ท่าเรือจะอยู่ตรงหน้าห่างไปแค่สองร้อยเมตร แต่ฉินฟ่างกลับต้องใช้เวลาเดินอยู่นานนับสิบนาที

ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา ปลิงทะเลเต็มถังใบใหญ่นี้มันหนักเอาเรื่องจริงๆ

พอมาถึงท่าเรือ ฟ้าก็เริ่มมืดลงแล้ว เหลือเพียงลูกค้ารายย่อยเดินอยู่ประปรายไม่กี่คน

ลูกค้ารายย่อยพวกนี้ซื้อของทะเลไม่เยอะ ฉินฟ่างจึงคิดในใจว่าคืนนี้คงต้องรีบขายให้จุดรับซื้อของทะเลตอนที่มันยังสดๆ อยู่แล้วล่ะ

ได้กำไรน้อยลงหน่อยก็ช่างมันเถอะ วันข้างหน้ายังมีโอกาสอีกตั้งเยอะ ปลิงทะเลแค่นี้เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเอง

มีระบบอยู่กับตัว ต่อไปโอกาสที่จะได้ของทะเลชั้นดียังมีอีกเพียบ

“อ้าว เสี่ยวฉิน เหงื่อท่วมหัวเชียว ไปเก็บก้อนหินกลับมาเหรอเนี่ย”