เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 ดอกลิลลี่ออฟเดอะแวลลีย์ดอกน้อย
แสงอรุณรุ่งสาดส่องแหวกม่านราตรีอันมืดมิด ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้น เงาภาพบนจอผ้าใบสีขาวซีดจางลงเรื่อยๆ ราวกับพู่กันตวัดปลายเส้นสุดท้ายของภาพวาดหมึกจีนที่จางหายไปจนไร้สี
ลมยามเช้าพัดโชยเย็นยะเยือก คุณลุงคนฉายหนังที่นั่งขดตัวอยู่หลังกำแพงบังลมกระชับเสื้อโค้ตทหารให้แน่นขึ้น เดินหลังค่อมเข้ามาปิดเครื่องฉายหนัง ชาวบ้านส่วนใหญ่ยังคงนั่งก้นติดม้านั่ง จ้องมองจอผ้าใบสีขาวผืนใหญ่ตาไม่กระพริบ ยังดูไม่จุใจเลย อยากดูต่ออีกสักเรื่อง
มู่อิงลุกขึ้นยืน กระทืบเท้าเบาๆ ไล่อาการเหน็บชา
เกิ่งเจิ้งหยางลุกขึ้นตาม บิดขี้เกียจจนสุดแขนแล้วถามยิ้มๆ "พวกนายอยากกินอะไรอีกไหม ร้านข้าวเช้าเริ่มออกมาตั้งแผงขายแล้วนะ"
"พี่เขย คืนนี้ที่ตำบลเขิ่นเยวี่ยมีฉายหนัง พวกเราจะไปดูกันอีกไหมครับ" มู่จวินเป่าหันขวับมาถาม ขนตางอนยาว แววตาเปี่ยมด้วยความคาดหวัง
"ฉายอีกก็เรื่องเดิมนั่นแหละ" เกิ่งเจิ้งหยางลังเล