เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 ค้นหาหนังสือเรียน
ไล่ตามมาจนไกลโข เกิ่งเจิ้งหยางเกือบจะสงสัยแล้วว่าเมื่อกี้ลุงลี่บอกทางผิดหรือเปล่า จนกระทั่งในที่สุดเขาก็มองเห็นมู่อิงท่ามกลางฝูงชนข้างหน้า
รูปร่างสูงโปร่งอรชร สัดส่วนกำลังดี ลำคอระหง สะโพกกลมกลึง เวลาเดินดูอ่อนช้อยน่ามอง
เขานึกถึงประโยคหนึ่งในหนังสือโบราณที่เคยเปิดเจอตอนเด็กๆ ขึ้นมาอย่างเลือนราง ‘ไหล่ลาดงามดั่งสลักเสลา เอวคอดกิ่วดั่งมัดผ้าไหมขาว’ ตอนนั้นเขาจินตนาการไม่ออกเลยว่าความงามแบบนี้เป็นยังไง ได้แต่ท่องจำคำแปดคำนี้ไว้ขึ้นใจอยู่นานหลายวัน มาตอนนี้พอลองนึกดู ก็คงจะเป็นแบบนี้นี่เอง!
เขาไม่เดินเข้าไปใกล้กว่านั้น แต่เว้นระยะห่างไว้พอประมาณ เดินตามอยู่ห่างๆ ไม่ใกล้ไม่ไกล เดินไปสองก้าวก็มองทีหนึ่ง รู้สึกเหมือนหาบหนักๆ บนบ่าเบาหวิวขึ้นมาทันตา ในใจยังแอบคาดหวังลึกๆ ว่าเธอจะหันกลับมาเห็นเขา แล้วเผยรอยยิ้มสดใสดั่งดอกไม้บานบนใบหน้าเกลี้ยงเกลานั้น