เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 51 ยักยอกเข้ากระเป๋าตัวเอง
“ตาแก่ คุณยังจะยิ้มอีก ฉันโกรธจนจะบ้าตายอยู่แล้ว นั่นมันจอมมารชัดๆ! ดื้อรั้นไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมอะไรทั้งนั้น! ลงมือตีเอาเป็นเอาตายเลยนะ!” หลี่ฮุ่ยหนิงยกกับข้าวมาวางบนโต๊ะพลางบ่นอุบ “ฉันไม่กล้ารับลูกสะใภ้แบบนี้หรอก! วันไหนเกิดเธอพุ่งเป้ามาที่ฉันขึ้นมา ฉันรับมือไม่ไหวแน่!”
“ทำไม หรือคุณอยากให้ผมไปถอนหมั้น!” เกิ่งเจี้ยนกั๋วทำหน้าขรึม เอ่ยเสียงเข้ม
หลี่ฮุ่ยหนิงอึกอัก ไม่กล้าพูดต่อ
“เก็บความคิดฟุ้งซ่านของคุณไปซะ งานหมั้นนี้ตกลงกันแล้ว หนูอิงจื่อผมดูแล้วก็ดีออก สหายเหลยเฟิงก็เคยพูดไว้ ปฏิบัติต่อสหายต้องอบอุ่นดั่งฤดูใบไม้ผลิ ปฏิบัติต่อศัตรูต้องโหดเหี้ยมไร้ปรานีดั่งฤดูหนาวอันเหน็บหนาว! ผู้หญิงใจบุญที่ไหนจะปล่อยให้เด็กคนหนึ่งอดอยากจนเป็นแบบนั้น สมควรสั่งสอนให้หลาบจำแล้ว” เห็นภรรยาทำปากยื่นเหมือนยังไม่หายงอน เขาจึงปรับน้ำเสียงให้อ่อนลง “ที่จริงหนูอิงจื่อฉลาดจะตายไป! การตีครั้งนี้ทำให้เรื่องบานปลาย อาศัยจังหวะที่ชาวบ้านมามุงดู รับเสี่ยวชวนไปเลี้ยงดูอย่างถูกต้องตามทำนองคลองธรรม ต่อไปจะได้ตัดความหวังของหวงหวยฮวา ไม่ให้กล้ามาอาละวาดถึงหน้าบ้านอีก!”