เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 ตบสั่งสอนหวงหวยฮวา
"ไอ้ลูกหมา กล้ากัดข้าเรอะ เสียแรงที่เลี้ยงแกมาตั้งหลายปี ตีให้ตายไปเลยดีกว่า" หวงหวยฮวาหอบหายใจแฮ่กพลางด่ากราด "ข้าวสารพวกนั้นถ้าข้าเอาไปเลี้ยงหมู ป่านนี้คงขายได้เงินตั้งหลายสิบหยวนแล้ว!"
มู่อิงร้อนใจจนแทบคลั่ง ภาพเบื้องหน้าซ้อนทับกับความทรงจำในชาติก่อน ราวกับเห็นเสี่ยวเล่อถูกรังแกโดยที่หล่อนไม่อาจเอ่ยปากแก้ต่างได้ ทำได้เพียงกอดลูกชายไว้แน่น ทว่าความอ่อนแอของหล่อนไม่ได้นำมาซึ่งความสงบสุข แต่กลับทำให้คนอื่นได้ใจรังแกหนักข้อขึ้น ชาตินี้หล่อนจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นอีกเด็ดขาด หล่อนกวาดสายตามองไปรอบๆ บนกำแพงบ้านหลังนี้มีไม้กวาดก้านมะพร้าวเก่าๆ พิงอยู่ ใบไม้ร่วงหล่นไปหมดแล้ว เหลือเพียงก้านไม้ไผ่แข็งๆ ที่ชี้โด่ชี้เด่
ไม่รอช้า มู่อิงพุ่งเข้าไปคว้าไม้กวาดเก่าคันนั้นขึ้นมา หันหลังกลับแล้วแผดเสียงคำรามพุ่งเข้าใส่หวงหวยฮวาทันที หล่อนฟาดไม้กวาดกระหน่ำลงไปบนตัวอีกฝ่ายอย่างไม่ยั้งมือเช่นกัน