เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ความรักอันลึกซึ้งของแม่
ซุนเสี่ยวเหม่ยไม่อาจยืนนิ่งเฉยได้อีกต่อไป เธอพุ่งตัวเข้าไปแกะมือของเมียกัวติงออก พอได้เธอมาช่วย เฉียนกุ้ยเฟินก็มีแรงฮึดขึ้นมา ไม่สนใจความเจ็บแสบที่ใบหน้า ยื่นมือออกไปข่วนหน้าเมียกัวติงคืนอย่างแรง แผลทั้งยาวและลึกกว่าเดิม จนรู้สึกสะใจขึ้นมาบ้าง
ชาวบ้านที่มุงดูยิ่งสนุกสนานกันใหญ่ แถมยังมีพวกชอบยุให้รำตำให้รั่วตะโกนเชียร์ “เฮ้ย กระชากเสื้อผ้ามันเลย”
กัวติงเดินออกมาจากในบ้านในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ย มือยังง่วนอยู่กับการรัดเข็มขัดกางเกง ผมเผ้ายุ่งเหยิง ตาปรือเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน พอเงยหน้าเห็นเหตุการณ์ตรงหน้าก็ร้องลั่นแล้วกระโจนเข้าใส่ กำหมัดซัดเข้าใส่ตัวซุนเสี่ยวเหม่ยและเฉียนกุ้ยเฟินทันที
“ไอ้หนูกัวติง แกไม่อายบ้างหรือไง ผู้หญิงเขาตีกัน ผู้ชายอย่างแกจะเข้าไปยุ่งทำไม” ชาวบ้านคนหนึ่งตะโกนหัวเราะเยาะ
กัวติงเบิกตาโพลงด้วยความโกรธ ไม่สนใจเสียงใครทั้งนั้น เหวี่ยงหมัดซัดออกไปตรงๆ
ซุนเสี่ยวเหม่ยร้องอุทานด้วยความเจ็บปวด หมัดหนักๆ นั้นกระแทกเข้าที่หัวไหล่ของเธออย่างจัง ราวกับโดนค้อนเหล็กทุบ จนชาหนึบไปทั้งแถบ ก่อนที่ความเจ็บปวดรวดร้าวจะแล่นพล่านขึ้นมา