เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 เยี่ยมไข้อย่างอ่อนโยน
"ไอ้หนูเจิ้งหยาง แกเกิดมาหน้าตาดีเกินไป คนที่อิจฉาตาร้อนมันมีเยอะ ยิ่งนังหนูอิงเป็นใบ้ด้วยแล้ว" คุณปู่ไช่เอ่ยเสียงต่ำ สายตามองทอดออกไปข้างหน้า ราวกับกำลังเพ่งมองหาอะไรบางอย่างในความมืดสลัว "ปู่เห็นโลกมามาก สมัยนี้จิตใจคนมันวิปริตไปหมดแล้ว!"
เกิ่งเจิ้งหยางยืนนิ่งอึ้ง เป็นเพราะเขาแท้ๆ ที่เกือบทำให้เธอต้องเอาชีวิตไปทิ้ง!
"ช่างหัวคนอื่นมันเถอะ พวกเราใช้ชีวิตของเราให้ดีก็พอ ปู่ดูแล้วนังหนูอิงเป็นเด็กดี ถึงจะซื่อๆ ทื่อๆ ไปหน่อย แต่จิตใจซื่อตรง แกแต่งกับนังหนูนี่ไป วันข้างหน้าจะมีแต่ความสุข"
น้ำเสียงของชายชราแฝงไปด้วยความปลงตกต่อโลกียวิสัย ทุกสิ่งล้วนเป็นเรื่องจอมปลอม มีเพียงจิตใจที่ดีงามเท่านั้นที่เป็นของจริง
"ครับ" เกิ่งเจิ้งหยางรับคำเบาๆ เขาเองก็ไม่ใช่คนไม่รู้ความ เติบโตมาด้วยการคอยสังเกตสีหน้าผู้คนมาตั้งแต่เด็กเช่นกัน
"ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว" คุณปู่ไช่กระแอมเบาๆ ปรับน้ำเสียงให้ดังขึ้น "กระต่ายปู่กินไปครึ่งกว่าแล้ว เหลืออีกนิดหน่อยพรุ่งนี้แกค่อยมากิน ส่วนอีกตัวแกเอาไปให้นังหนูอิงกินบำรุงเถอะ เด็กอาภัพเหมือนกัน!"