เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ความอบอุ่นของครอบครัว
"พ่อมัน ไม่เป็นอะไรจริงๆ เหรอ" ซุนเสี่ยวเหม่ยปาดน้ำตา จ้องหน้ามู่หย่วนซานเขม็ง
"ไม่เป็นอะไรจริงๆ ตอนเดินเข้าบ้านก็ยังดีๆ อยู่เลย แถมยังมาคอยห้ามไม่ให้ฉันสูบยาอีก ตอนนี้...สงสัยจะงอแงขอกินนมนั่นแหละ" มู่หย่วนซานหัวเราะร่า
"ลูกสาวโตแค่ไหน ในสายตาแม่ก็คือเด็กตัวเล็กๆ เสมอนั่นแหละ จะอ้อนบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดา อิงจื่อ บอกแม่สิ โดนใครรังแกมาหรือเปล่า" ซุนเสี่ยวเหม่ยยังไม่วางใจ จับไหล่มู่อิงบังคับให้เงยหน้าขึ้น
มู่อิงส่ายหน้าแรงๆ แล้วซุกหน้ากลับเข้าไปในอ้อมอกแม่ กอดแน่นไม่ยอมปล่อย แม่คะ แม่ไม่รู้หรอกว่าลูกโชคดีแค่ไหน ความรู้สึกของการได้สิ่งที่สูญเสียไปแล้วกลับคืนมามันวิเศษเหลือเกิน วิเศษจนแทบไม่อยากจะเชื่อ ขอให้ลูกกอดแม่อีกสักหน่อยเถอะนะคะ ลูกจะได้มั่นใจว่าแม่ยังอยู่จริงๆ ยังอยู่ข้างกายลูก ให้ลูกได้มีโอกาสตอบแทนพระคุณ
"พ่อมัน พ่อไม่ได้นอนมาทั้งคืน ร่างกายจะไม่ไหวเอานะ รีบขึ้นมานอนพักเถอะ กว่าจะถึงเวลาออกไปทำงานยังมีเวลาอีกตั้งนาน งีบหลับสักหน่อยก็ยังดี" ซุนเสี่ยวเหม่ยเอ่ยชวน