กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 338 เปลืองแรงไปไม่น้อย
เสียงในความว่างเปล่าแฝงความไม่เข้าใจอยู่บ้าง "แต่งกลอน เจ้ายังจะเอาบทกวีของคนอื่นมาใช้เชียวหรือ?"
อ๋าวปิ่งยิ้ม "แมวดำแมวขาว ขอแค่จับหนูได้ก็คือแมวดี ท่านจะสนทำไมว่าข้าเอาบทกวีของใครมาใช้?"
อ๋าวปิ่งคิดในใจว่า พูดตามตรง หากไม่ได้จริง ๆ ก็คงต้องยกยุคที่ไกลออกไปหน่อย เดิมทีคิดจะใช้ของยุคซ่งใต้เพราะรู้ว่านี่คือช่วงราชวงศ์ซ่งเหนือ แต่ไม่ว่าจะซ่งเหนือหรือซ่งใต้ เกิดมีอะไรผิดพลาดขึ้นมาจะทำอย่างไร? เขาจึงโบกมือพลางว่า "ข้าจะท่องให้ท่านฟังสักสองวรรค หนึ่งคือ 'ค้นหานางนับพันคราคลาดสายตา หันกลับมานางกลับยืนอยู่ตรงแสงไฟรำไร!'"