กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 289 ลูกแก้วจอมซน
ชั่วพริบตาที่ลูกแก้วอันตรธานหายไปกลางอากาศ นักพรตเฒ่าผู้มีผิวพรรณดั่งเปลือกไม้ก็ค่อย ๆ ก้าวออกมาจากม่านเมฆหมอก เขาเดินมาหยุดยืนห่างจากอ๋าวปิ่งประมาณห้าถึงหกก้าว สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นพิลึกกึกกืออย่างยิ่ง เผยให้เห็นท่าทางที่แปลกประหลาดจนบอกไม่ถูก ยามนี้นักพรตเฒ่าซุกมือทั้งสองไว้ในแขนเสื้อคลุมเต๋าตัวหลวมกว้าง ราวกับกำลังแสดงท่าทีไม่ยอมจำนน และดูคล้ายกำลังตั้งท่าอย่างประหลาดพิกล
สรุปแล้ว สภาพของเจ้าหมอนี่ในตอนนี้ทำให้อ๋าวปิ่งเกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเอาเสียเลย