กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 ลูกแก้วนี้ข้ามีประโยชน์ที่จะใช้
ผานกู่เป็นผู้เบิกฟ้าดิน ทว่าสิงเทียนนั้นไม่ยอมสยบต่อหวงตี้ซึ่งเป็นมหาเทพสูงสุดในยุคนั้นโดยสิ้นเชิง แม้จะพ่ายแพ้แก่หวงตี้ และถึงตัวจะตาย แต่จิตใจกลับไม่ยอมจำนน หัวขาดหายไป ก็เอาหัวนมทั้งสองข้างต่างดวงตา เอาสะดือต่างปาก ถือขวานกับโล่ในมือ ยังคงกู่ร้องท้าประลองกับฟ้าดิน!
พละกำลังมหาศาลเพียงนี้ พลังบรรพกาลอันไพศาลถึงเพียงนี้ คนธรรมดาที่ไหนจะต้านทานไหว นักพรตเฒ่าปวดใจเจียนตายอยู่ตรงนั้น แต่เขาก็ยังก่นด่าไม่หยุด เหตุใดพลังของค่ายกลสี่ลักษณ์นี้มารวมอยู่ในกำมือตนแล้วแท้ ๆ กลับกดข่มอ๋าวปิ่งผู้นั้นไม่ได้ ช่างเป็นเรื่องประหลาดพิสดารอย่างยิ่ง!