กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1431 โยนทิ้งไปไกลสุดขอบฟ้า
สีหน้าตื่นตะลึงของซูอวิ๋นอยู่ในสายตาหรงสวินทั้งหมด เขาเองก็ยินดีอย่างยิ่ง “หยุนเอ๋อร์ชอบหรือไม่?”
“ชอบ”
เมื่อได้ยินนางเอ่ยว่าชอบ หรงสวินก็ยิ่งพึงพอใจเป็นอย่างมาก
เซียวลู่เซิงชี้ไปยังตำหนักสามหลังที่อยู่ไกลออกไปแล้วถาม “ทางนั้นคือที่ใด?”
“หลังซ้ายเป็นของเจ้า หลังขวาเป็นของข้า ส่วนหลังที่อยู่ริมสุดเป็นที่พักของอิงเหิงกับซูหนิง” หรงสวินกล่าวอย่างเรียบเฉย
ซูอวิ๋นอ้าปากน้อย ๆ “เช่นนั้นข้าอยู่ตำหนักหยุนเพียงลำพัง ส่วนเจ้าและเซียวลู่เซิงไม่ได้อยู่ที่นี่หรือ?”
หรงสวินตอบ “ต่อไปพวกเราสองคนจะแบ่งเวลากันมาที่ตำหนักหยุนเพื่ออยู่เป็นเพื่อนเจ้า”
แบ่งเวลา—
อยู่เป็นเพื่อน—