กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1243 ห้ามลำเอียง
เซียวลู่เซิงกล่าว “แน่นอนว่าต้องให้ซูเหิงบาดเจ็บด้วยตนเอง เมื่อเขาเห็นวิชาแพทย์รักษาบาดแผลภายนอกของเจ้ากับตาตนเองแล้ว เขาถึงจะคิดให้สตรีเป็นแพทย์ทหาร
ถึงเวลานั้นหัวหน้าแพทย์หลวงของค่ายทหารย่อมเป็นเจ้า!”
ซูอวิ๋นถอนหายใจยาวอีกครั้ง “ข้าทำได้แน่”
เซียวลู่เซิงจูบริมฝีปากแดงของนาง มือใหญ่ไล้ขึ้นไปตามเนินอก อยากใกล้ชิดกันอีกครั้ง ซูอวิ๋นจับมือเขาไว้ “อย่าทำอะไรไร้ขอบเขตเช่นนี้”
เซียวลู่เซิงสูดลมหายใจ เตรียมถามเรื่องนางกับหรงสวิน แต่ไม่กล้าถาม จึงพูดเพียงว่า “พวกเราไม่ได้พบกันนานเท่าไรแล้ว”
“ตั้งแต่ยามเย็นจนถึงตอนนี้ ผ่านไปกี่ชั่วยามแล้ว”
เซียวลู่เซิง “……”