กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1242 ยินดีรับทุกสิ่งด้วยใจ
“เปล่า ข้าแค่รู้สึกว่าท่านชอบความสงบมาโดยตลอด แต่เพราะเรื่องของข้า ท่านจึงถูกดึงเข้าไปพัวพันกับเรื่องวุ่นวายทุกครั้ง”
“เด็กโง่ เพราะมีเจ้า ข้าจึงไม่อยากเฝ้าอยู่กับตำราโบราณอันเย็นชาเหล่านั้นอีก
ต่อให้มีตบะเต๋าสูงส่งเพียงใดแล้วจะมีประโยชน์อะไร ก็เป็นเพียงชีวิตที่โดดเดี่ยวเย็นชา ดุจน้ำนิ่งไร้ระลอกคลื่น ไร้ความหมาย”
เขากล่าวอย่างสงบนิ่ง แต่เมื่อมองซูอวิ๋น แววตากลับร้อนแรงขึ้นสองส่วน “ข้าเพิ่งเข้าใจสิ่งที่ชายหญิงในโลกกล่าวว่า ยอมใช้ชีวิตให้รุ่งโรจน์สักครั้ง
ยังดีกว่าตายอย่างเงียบเหงาเย็นชา”