กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 712 แต่งกับข้า แล้วข้าจะให้เจ้าดูแน่!
มือของเซียวเจินเจินจับกริชสั้นใต้หมอนไว้แล้ว แต่เมื่อได้กลิ่นหอมเย็นอันคุ้นเคย นางก็รู้ตัวว่าเป็นโจวอี้ชิง!
“เจินเอ๋อร์ ข้าเอง” โจวอี้ชิงกล่าวเสียงแหบพร่า
เดิมทีเซียวเจินเจินกำลังโกรธ แต่พอได้ยินเสียงแหบพร่าของเขาก็ลืมความโกรธไปเสียสนิท นางปัดมือเขาออกแล้วถามว่า “เสียงของเจ้าเป็นอะไร?”
โจวอี้ชิงถอนหายใจโล่งอก “ตะโกนในสนามรบ”
ตะโกนในสนามรบหรือ? ในสนามรบ เหล่าทหารของทั้งสองฝ่ายต้องใช้ทั้งฝีมือจริงและวาจา ทั้งด่าทอและปลุกใจทหารให้บุกเข้าห้ำหั่น
ต้องตะโกนกันอย่างดุเดือดเพียงใด?
“กินยาหรือยัง?”
“ยังไม่มีเวลา”