กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 542 วางใจเถิด ข้าจะไปเชิญมาให้ได้
“พี่หรง” เขาพยักหน้าให้หรงสวิน
หรงสวินขานรับ “อืม” คำเรียกพี่ใหญ่คำนี้ เขากลืนลงคอได้ยากยิ่ง
แต่ก็ขัดขวางไม่ให้เซียวลู่เซิงเรียกไม่ได้ เพราะหยุนเอ๋อร์เรียกเขาว่าพี่หรง เขาจึงเรียกตามหยุนเอ๋อร์...
“ข้าจะไปดูน้องสาว”
เซียวเหยาพูดจบก็ตรงไปยังตำหนักข้าง ตำหนักข้างนั้นเคยเป็นที่ที่นางอาศัยอยู่นานหลายปี
นางคุ้นเคยเป็นอย่างดี
ถังอันส่งฎีกาให้เจี่ยนชุ่นแล้วก็ไปกับหานเซียงตามเซียวเหยาไป
ส่วนหรงสวินหยิบถุงเครื่องรางที่ถักด้วยเส้นทองออกมา “ข้างในเป็นเครื่องรางคุ้มครอง มอบให้น้องคนที่สาม”
เซียวลู่เซิงมองดู “ยังถักด้วยเส้นทองอีกด้วย พี่ใหญ่ช่างมือประณีตจริง ๆ”