กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 541 ดี ๆ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้
หลังฟ้ามืด
ซูอวิ๋นเดินเหินบนพื้นไม่ไหวแล้ว นางนอนอยู่บนเตียง หมอหลวงหลานกับหมอตำแยคอยตรวจดูอยู่ตลอด ว่าเมื่อใดจะเริ่มคลอดอย่างเป็นทางการ
เซียวลู่เซิงกุมมือนางไว้ จุมพิตไม่หยุด ทั้งยังปลอบโยนนางไม่ขาดปาก “หยุนเอ๋อร์ เจ้าลำบากแล้ว”
“เช่นนั้นต่อไปก็อย่ามาแตะต้องข้าอีก”
“ข้า...ข้า...” หากไม่แตะต้องหยุนเอ๋อร์ เขาจะทนไหวได้อย่างไร “ต่อไปข้าจะไม่ทำให้เจ้าตั้งครรภ์อีกเด็ดขาด”
“ข้าสาบาน” เซียวลู่เซิงชูสองนิ้วชิดกัน สีหน้าจริงจังเป็นอย่างยิ่ง
คนอื่น ๆ ในห้องเห็นแล้วต่างอิจฉาจนไม่รู้จะสรรหาคำใดมาบรรยาย
ดังคำหยอกล้อที่หานเซียงเคยกล่าวไว้ก่อนหน้า