กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 338 ท่องเที่ยวทั่วหล้า
แววตาว่างเปล่าของหรงสวินมีประกายขึ้นมาบ้าง “ข้าไม่เคยคิดให้พวกเขาติดค้างน้ำใจข้า ทุกสิ่งล้วนเป็นความสมัครใจของข้า”
“พวกเขา…อยากให้ข้ามีชีวิตอยู่ต่อ”
เฒ่าติงประหลาดใจจนไม่รู้จะพูดอะไร
ผ่านไปนาน เฒ่าติงจึงกล่าวว่า “แต่ก่อนข้าเฒ่าติงไม่เชื่อ บัดนี้ข้าเชื่อแล้ว ฝ่าบาทกับฮองเฮาก็เป็นผู้มีน้ำใจ เพื่อชีวิตเจ้า
พวกเขายอมส่งโอรสองค์เดียวไปวัดพุทธ การเสียสละเช่นนี้ไม่ใช่ความสัมพันธ์ธรรมดาจะทำได้”
“เด็กคนนั้นต้องลำบาก เป็นข้าที่ผิดต่อเขา”
เฒ่าติงยกมือขึ้น “ไม่หรอก วิชาเต๋ามีวาสนา พุทธสำนักมีวาสนา ทุกสิ่งล้วนเป็นวาสนา”