กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 337 เซียวเฉิน เซียวเหยา
เซียวลู่เซิงอุ้มองค์ชายน้อยขึ้นมาโดยตรง เขายังอาลัยอาวรณ์ถึงเพียงนี้ แล้วหยุนเอ๋อร์จะทำใจได้อย่างไร
แต่เขารู้ว่าหยุนเอ๋อร์ไม่มีทางทอดทิ้งท่านหรงสวิน
แทนที่จะให้นางตัดสินใจและต้องทนทุกข์ เขาสู้จัดการทุกอย่างเองจะดีกว่า
เด็กน้อยมีคิ้วตางดงาม ขณะหาวไปด้วยก็ดูดนิ้วมืออย่างหิวกระหาย
แม่นมกล่าว “องค์ชายน้อยคงหิวแล้วเพคะ” นางยื่นมือจะอุ้มเด็กไปเลี้ยง
เซียวลู่เซิงกล่าว “เรียกว่าเฉินเถิด เซียวเฉิน”
“องค์ชายใหญ่ เซียวเฉิน” เจี่ยนชุ่นทวนคำ แล้วประสานมือให้เด็กน้อย “ข้าน้อยถวายบังคมองค์ชายเฉิน”
อักษรเฉิน
เฉินคือที่สถิตของดาวเหนือ จึงใช้หมายถึงที่ประทับของจักรพรรดิ