กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 ห่วงใยเพียงพระชายาคนเดียว
“เมื่อหาญาติไม่พบ แล้วเจ้าพักอยู่ที่ใด?”
“ราษฎรหญิง...ราษฎรหญิง...” เจวียนหลิงกัดริมฝีปาก ลังเลไม่กล้าพูด สีหน้าแฝงความน่าสงสาร น้ำตาคลออยู่ในเบ้าตา แต่ไม่ยอมกล่าวต่อ
เซียวอวี้มองฉางผิง
ฉางผิงกระแอมไอแล้วก้าวไปข้างหน้า “แม่นางผู้นี้ คนตรงหน้าท่านคือซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องผิงซี หากท่านยินดี ไม่สู้ติดตามซื่อจื่อกลับจวนอ๋องผิงซีก่อน
มีเรื่องใดซื่อจื่อจะจัดการให้ท่านเอง”
เจวียนหลิงซาบซึ้งจนก้มกราบขอบคุณ ฉางผิงรีบห้ามไว้ “พอแล้ว ๆ ขึ้นรถม้าก่อนเถิด”
ชาวบ้านที่ชมเรื่องอยู่ต่างพูดคุยกัน พากันคิดว่าซื่อจื่อคงจะรับอนุเพิ่มแล้ว