กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 จะไม่กักขังเจ้าไว้ในโลกแคบ ๆ
เห็นเซียวลู่เซิงทำหน้ามึนงง ซูอวิ๋นก็โน้มเข้าไปอีก จุมพิตแผ่วเบาค่อย ๆ ลึกซึ้งขึ้น นางประคองศีรษะบุรุษไว้ แล้วกระซิบข้างหูว่า
“ท่านอ๋องต้องเชื่อมั่นในเสน่ห์ของตนเอง หม่อมฉันจะไม่ทรยศท่าน”
ผู้คนกล่าวกันว่าโลกียสุขอันหอมหวานคือสุสานของวีรบุรุษ
สตรีที่ตนรักมายั่วเย้าเช่นนี้ เขาพลันสั่นสะท้านไปทั่วกาย แม้แต่หนังศีรษะยังชาวาบ
เมื่อเห็นนางวิงวอนด้วยสีหน้าจริงจัง เขาก็ไม่คิดแยกแยะคำจริงคำเท็จ เพียงพยักหน้าอย่างเลื่อนลอย “ข้าเชื่อหยุนเอ๋อร์”
ซูอวิ๋นหน้าแดง “ท่านอ๋องดีเหลือเกิน”
เซียวลู่เซิง “...” เดี๋ยวก่อน เขาเพิ่งรับปากอะไรไป?