กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 385 ขบวนรถไฟใหญ่ฝ่าหิมะ รถไฟความเร็วสูงดั้งเดิมขบวนแรก
“วันที่เจ็ดแล้ว ถ่านหินที่ส่งมาจากภาคเหนือล่ะ?”
จินซ่วนผานยืนอยู่ชั้นสองของโกดังเก่าสถานีเฟิงโข่ว มือถือชาบรรณาการจากเจียงหนาน นอกหน้าต่างไม่มีอะไรคึกคัก มีแค่รถลากับไม่กี่คันที่ติดอยู่ในหลุมหิมะ
เฉียนฟู่กุ้ยถูมือที่แดงเพราะหนาว
“ท่านจิน คนที่ไปสำรวจทางกลับมารายงานว่าเขาเฮยสือขุดถ่านหินออกมาทุกวัน แต่ประตูใต้เมืองเจิ้นเป่ยไม่มีรถบรรทุกหนักผ่านเลย พวกเขาน่าจะยังรอหิมะละลายอยู่”
“รอจนหิมะละลาย กำหนดสิบห้าวันก็ผ่านไปนานแล้ว”
“ทางวังอ๋องจะอ้อมไปทางอื่นไหม?”
“สถานีเฟิงโข่วเป็นทางผ่านจำเป็นในการลงใต้ ถ่านหินสองหมื่นหาบไม่ใช่กระจอกสองหมื่นตัว จะบินข้ามฟ้าไปได้ยังไง?”
พ่อค้าหัวหน้าห้องการค้าหลายคนล้อมกระถางไฟหัวเราะกัน
โกดังเก่าขยายมาแล้วสองครั้ง ประตูโกดังก็รื้อให้กว้างขึ้นหนึ่งจั้ง ข้างนอกจ้างคนขนของไว้กว่าร้อยคน ท่าทางถือว่าทำครบแล้ว