กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 384 หอการค้าเจียงหนานหาทางตายขั้นสุด
“ทองคำยี่สิบตำลึง ให้จวิ้นอ๋องลองชิมก่อนสักหน่อย”
จินซ่วนผานดันหีบไม้ไปบนโต๊ะ ฝาหีบกระแทกเปิดออก ข้างในมีทองคำก้อนเดียว นอกนั้นยัดผ้าไหมแดงไว้เต็ม
เซวี่ยเสี่ยวเป่าจ้องหีบใหญ่ลูกนั้น แล้วใช้ที่คีบไม้เขี่ยก้อนทอง
“หีบใหญ่ขนาดนี้ ใส่แค่ก้อนเดียวหรือ”
จินซ่วนผานยกชาร้อนขึ้นจิบ
“คุณชายเซวี่ยไม่รู้ ทองน่ะไม่ใช่ของที่มีมากแล้วจะดี แต่มีค่าเพราะหอการค้าเจียงหนานยอมเอาออกมา ข้างนอกมีเงินทองหกเกวียน ขอแค่จวิ้นอ๋องพยักหน้า วันนี้ทิ้งไว้ได้หมด”
“ข้านึกว่าหีบของพวกเจ้าเจียงหนานขายกันตามขนาดด้วยซะอีก ที่ว่างยังมากกว่าทอง”
เฉียนฟู่กุ้ยที่นั่งอยู่ข้างล่าง เปลือกตากระตุกสองที
“คุณชายเซวี่ย ท่านจินเป็นหนึ่งในสิบสองอาวุโสของหอการค้า สาขาสามสิบหกแห่งตามลำน้ำในเจียงหนาน ล้วนต้องฟังการจัดสรรของท่านจิน”