กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 368 บัวหิมะใช้ทำยา จดหมายจากเมืองหลวง
“ตกลงกันก่อนนะ ของข้ารับไว้ พอเข้าฤดูใบไม้ผลิจะส่งเลื่อนใหม่ให้เจ้าสองร้อยคัน”
เซียวอวิ๋นชวนใช้ผ้าสักหลาดห่อกล่องหยกให้เรียบร้อย แล้วส่งให้ฉางอันเก็บลงหีบไม้ที่พกติดตัว
เหมิงเล่อเอนตัวพิงโต๊ะเตี้ยแล้วหัวเราะออกมา
“จะให้เลื่อนข้าทำไม กลัวข้าเปลี่ยนใจทวงบัวหิมะคืนหรือ”
“หน้าหนาวที่ทุ่งหญ้าขนหญ้าลำบาก มีเลื่อนแล้วต่อให้หิมะหนาแค่ไหนก็ไปได้ พอเข้าฤดูใบไม้ผลิ ข้าจะให้แม่พิมพ์ถ่านรังผึ้งเจ้าอีกชุดด้วย”
“เขาเฮยสือก็ยกให้เจ้าขุดแล้ว ข้าจะเผาถ่านใช้ยังต้องอัดเองอีกหรือ”
“หรือจะให้ข้าอัดจากภาคเหนือ แล้วขนกลับมาขายเจ้า”
“เจ้าค้าขายเก่งขนาดนี้ มิน่าพวกพ่อค้าเจียงหนานถึงกัดฟันทุกครั้งที่พูดถึงเจ้า”
เซวียเสี่ยวเป่านั่งอยู่บนเบาะสักหลาด อุ้มลูกหมาป่าสีขาวสองตัวไว้ แล้วใช้แถบผ้าจุ่มนมแพะป้อนทีละตัว