กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 367 จุดประทัดไล่ฝูงหมาป่า ผงปูนขาวถล่มราบคาบ
“จุดคบไฟขึ้นมาให้หมด ต้อนพวกสัตว์เลี้ยงเข้าวงใน ให้เด็กกับคนแก่อยู่ในกระโจมท่านอ๋อง”
เซียวอวิ๋นโจวถือดาบเดินออกจากกระโจมท่านอ๋อง เหมิงเล่อก็คว้าธนูกับลูกศรตามไป
เซียวอวิ๋นชวนก้าวข้ามธรณีประตู ลมที่พัดมาหอบกลิ่นคาวเลือดมาด้วย
ด้านนอกกำแพงหิมะทางฝั่งตะวันตกของค่าย ดวงตาสีเขียวคู่แล้วคู่เล่าขยับเลียบพื้นหิมะเข้ามาข้างหน้า หมาป่าหิวโซแถวหน้าผอมจนซี่โครงโผล่ ด้านหลังก็ยังมีหมาป่าลงมาจากเนินเขาไม่ขาดสาย
พวกทหารยามยิงเกาทัณฑ์ออกไปหนึ่งระลอก หมาป่าสองสามตัวข้างหน้าสุดล้มลงบนหิมะ ตัวที่อยู่ด้านหลังก็วิ่งอ้อมซากศพ มุ่งหน้าตรงมาที่ประตูกลางค่ายต่อ
เหมิงเล่อเหนี่ยวคันธนูยาวจนสุดสาย
“อย่างน้อยแปดร้อยตัว ฝูงหมาป่าหลังเขาลงมากันหมดแล้ว”
“แปดร้อยตัวนั่นแค่ระลอกแรกเท่านั้น”
เซียวอวิ๋นโจวมองไปยังเนินเขาสูงทางทิศตะวันตก