เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 361 หิมะหนักปิดเมือง ความสิ้นหวังของเสิ่นว่านจิน
“ปิดประตูเมือง ยกสะพานชักขึ้น ให้ผู้ลี้ภัยนอกเมืองเข้าไปในเพิงให้หมด!”
เสียงสั่งการของเซียวอวิ๋นโจวดังข้ามกำแพงลานออกไป ทหารติดตามที่เฝ้าเมืองรีบวิ่งไปทันที
พอลงจากหอสังเกตการณ์ เซียวอวิ๋นชวนก็คว้าเสื้อคลุมบุนวมขึ้นมา
“พี่ใหญ่ นอกประตูตะวันตกยังมีคนอยู่อีกเท่าไร?”
“ผู้ลี้ภัยที่ลงทะเบียนไว้เข้าไปอยู่ในเพิงใหม่กันหมดแล้ว แต่บนเส้นทางหลวงยังมีพ่อค้ากับคนเดินทาง ยังไม่มีรายงานจำนวนเข้ามา”
“ให้ทหารม้าลาดตระเวนออกไปตามหา คนที่อยู่ในระยะสิบลี้ให้รับเข้าเมืองทั้งหมด ส่วนที่อยู่ไกลกว่าสิบลี้ให้ส่งไปพักตามสถานีพักม้าระหว่างทาง ทิ้งถ่านหินรังผึ้งกับเสบียงแห้งไว้ให้ด้วย”
“เจ้ากลับเข้าห้องไป”
“ข้าจะไปดูโกดังถ่านหินทางตะวันตกของเมือง”
“ข้าไปเอง”