กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 360 ถ่านรังผึ้งถือกำเนิด วิกฤตพิษของเสี่ยวเป่า
“หมาเจ้าตัดใจเผาไม่ลง เจ้ากลับตัดใจให้ข้าเผาเนี่ยนะ?”
เซวียเสี่ยวเป่าประคองก้อนถ่านวิ่งตามเข้ามาในโรงตีเหล็ก พลางเอานิ้วจิ้มรูทรงกลมทีละรู พอดึงนิ้วออกมา ปลายนิ้วก็เปื้อนขี้เถ้าสีดำไปหมดแล้ว
“พี่ชวน ของแบบนี้ใส่ลงเตาแล้วจะไม่แตกกระจายหรือ ผงถ่านหินบดคลุกโคลน พอเผาจนหมดแล้วจะเหลืออะไรได้อีก?”
“เหลือไออุ่นไง”
เซียวอวิ๋นชวนยื่นห่อผ้าหยาบให้ผู้เฒ่าจ้าว แล้วชี้นิ้วไปยังกองเศษถ่านหินตรงมุมกำแพง
“หาตะแกรงตาถี่มาร่อนเศษถ่านหินสักสามรอบ ก้อนใหญ่ให้ทุบให้ละเอียด เก็บก้อนหินออกให้เกลี้ยง แล้วค่อยยกน้ำโคลนดินเหลืองมาอีกสองถัง”
ผู้เฒ่าจ้าวเปิดห่อผ้าหยาบออก แล้วใช้นิ้วบี้เนื้อดินสีน้ำตาลปนเทาขึ้นมาดูนิดหนึ่ง
“ดินนี่ขุดมาจากไหนกันน่ะ ละเอียดจนไม่มีเม็ดทรายปนเลยสักนิด”
“ดินทนไฟที่เจอตรงข้างบ่อน้ำพุร้อนบนเขาซีซานน่ะ ข้าเก็บตัวอย่างมาลองนิดหน่อย เผาแล้วไม่แตกร้าว เลยกะจะเอามาเป็นเชื้อผสม แล้วค่อยคลุกกับดินเหลืองทั่วไป”