เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 330 ปลายเดือนสี่ ผักฤดูร้อนรุ่นแรกออกผลบนเถาเขียว
ปลายเดือนสี่
ลมแรงบนภูเขาด้านหลังสันเขาเฮยเสียจื่อเริ่มไม่หนาวบาดกระดูกเหมือนก่อนแล้ว ผิวดินเหลืองที่เคยแห้งเย็นค่อยๆ มีความชื้นขึ้นมาบ้าง ดูมีชีวิตชีวาขึ้นทีละน้อย
นอกโรงเรือนอุ่นหมายเลขหนึ่ง เซียวอวิ๋นชวนสวมเสื้อบุนวมตัวสั้นทำจากผ้าเนื้อหยาบ ยืนเหยียบขอบหินแผ่นสีเทาอมเขียว ในมือมีเศษถ่านหินที่ยังเผาไม่หมดอยู่ครึ่งก้อน เขาใช้มันขีดเส้นดำสองเส้นลงบนผิวกำแพงผุๆ ข้างขอบหิน
เขาทำเครื่องหมายบอกระดับน้ำตรงทางออกของน้ำพุร้อน
จู่ๆ ก็มีคนออกแรงเปิดม่านฟางหนาสองชั้นที่อยู่ด้านหลังจากข้างใน ไอร้อนหอบกลิ่นดินโคลนชื้นจัดพุ่งออกมาจากประตู ปะทะหน้าเต็มๆ
เสวี่ยเสี่ยวเป่ามุดออกมา เหงื่อเต็มหน้า เสื้อผ้าเปียกไปทั้งตัว สองมือดึงคอเสื้อผ้าเนื้อหยาบให้กางออกสุดแรง หายใจหอบหนักและถี่
“พี่ชวน! ข้าอึดอัดจะตายแล้ว! ในโรงเรือนนี่อยู่ไม่ได้เลยจริงๆ!”