กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 298 เจาะน้ำแข็งกลางหิมะต่อน้ำพุร้อน
ในเรือนกุยอวิ๋น เซียวอวิ๋นชวนเก็บลูกทรงกลมโลหะสีเงินลงอกเสื้อ จุดสีทองบนม่านแสงที่บอกตำแหน่งแร่ที่เกิดร่วมกันก็ถูกเขาโยนไว้ข้างหลังชั่วคราว
ภาคเหนือในเดือนสิบสอง ดินเยือกแข็งแกร่งราวกับเหล็กดิบ ตอนนี้ขืนไปขุดฐานรากจวนอ๋องก็เท่ากับรนหาที่ตาย รักษาชีวิตรอดไว้ได้ถึงค่อยมีกะจิตกะใจไปขุดแร่
พอฟ้าสว่างโร่ หิมะตกหนักหนาตาก็ปิดเส้นทางภาคเหนือจนมิด
เซียวอวิ๋นชวนสวมเสื้อกั๊กหนังแกะเก่าๆ แล้วถีบเปิดประตูไม้ห้องปีก ฉางอันที่ม้วนตัวอยู่ในผ้าห่มนวมเก่ากลิ้งตกเตียงลงมาดังตุ้บ
“เจ้านาย อากาศแบบนี้ตัดหูขาดได้เลยนะขอรับ พะ...พวกเราจะเข้าป่าลึกกันจริงๆ หรือขอรับ”
ฉางอันหดคอ ฟันกระทบกันดังกึกๆ
อีเต้อเหล็กเล่มหนึ่งลอยมาตรงหน้า เขารีบกอดเอาไว้ในอ้อมอกอย่างลนลาน
“อย่าพูดมาก ไปโรงงานไม้เรียกช่างไม้หลี่ แล้วเอาท่อดินเผายาวสิบลี้ไปด้วย”
ด้านหลังสันเขาเฮยเสียจื่อ ลมหนาวหอบสะเก็ดหิมะซัดเข้าหน้าอย่างจัง หน้าส่วนที่โผล่พ้นร่มผ้าเจ็บแปลบไปหมด