ตอนที่ 292 ค่ายเตียงเตาสำแดงเดชอีกครา

ตอนที่ 292 ค่ายเตียงเตาสำแดงเดชอีกครา

ฝนยังคงตกไม่หยุด

ผ่านไปสามวันสามคืน ท้องฟ้าไม่มีทีท่าว่าจะเปิดเลยแม้แต่น้อย

ในเมืองเจิ้นเป่ย แอ่งโคลนขังรวมกันเป็นผืนใหญ่ ย่ำเท้าลงไปโคลนก็มิดข้อเท้าทันที ลมหนาวปนไอชื้นพัดเสียดแทงเข้ากระดูก ทำเอาหนาวจนตัวสั่นไปหมด

บนลานนวดข้าว ผ้าเคลือบน้ำมันถงผืนหนาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝน ข้าวฟ่างจื่อจินเม็ดหนักหลายพันชั่งที่ถูกทับอยู่ข้างใน ก็ถูกอบอ้าวอยู่อย่างนั้นถึงสามวันสามคืน

ผู้เฒ่าซุนที่คุกเข่าอยู่ในน้ำโคลนมือสั่นเทา แกจับริมผ้าใบไว้แน่น กัดฟันกระชากขึ้นมา

ไอร้อนที่มีกลิ่นเหม็นเปรี้ยวและกลิ่นบูดพวยพุ่งเข้าใส่หน้าทันที

ชายชราล้วงมือเข้าไปในกองข้าว คลุกดูแรงๆ สองสามที

ร้อนลวกมือ

ผู้เฒ่าซุนกอบข้าวขึ้นมาดูใกล้ๆ เปลือกข้าวที่เคยเป็นสีเหลืองทอง ตอนนี้กลับมีขนสีขาวละเอียดขึ้นมาบางๆ ชั้นหนึ่งแล้ว