เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 287 ข้อต่อระเบิด มังกรน้ำตะกายขึ้นเขาจนได้
เซียวอวิ๋นชวนยืนแช่อยู่ในโคลนลึกถึงหัวเข่า เขายกมือชี้ไปที่กระบอกสูบเหล็กกล้าข้างตาน้ำ แล้วตะโกนสุดเสียง
“ยังยืนเหม่ออะไรกันอยู่ เอาค้อนไม้ยักษ์ทุบสิ ตอกเสายึดสี่ต้นนี้ลงไปให้แน่นที่สุด ถ้ากระบอกสูบขยับแม้แต่นิดเดียว ปั๊มน้ำทั้งชุดได้พังกระจายแน่!”
ฉางอันที่ถอดเสื้อท่อนบนกำค้อนไม้ยักษ์หนักห้าสิบจินไว้แน่น เขากลั้นหายใจแล้วเหวี่ยงค้อนขึ้นเหนือหัว
ปัง!
ค้อนหนักฟาดลงบนเสาไม้เนื้อแข็งเต็มแรง โคลนกระเด็นใส่ทุกคนจนเปรอะไปทั้งตัว
เซวียเสี่ยวเป่าเดินโซซัดโซเซย่ำโคลนเข้ามาพร้อมแบกไม้ไผ่ลำหนาไว้บนบ่า พอยกไม้ไผ่ทุ่มลงพื้น เขาก็รีบยกมือทั้งสองข้างตบต้นคอไม่หยุด
“พี่เสี่ยวชวน ยุงในป่านี้มันจะตัวใหญ่บรรลัยเกินไปแล้ว กัดทีเดียวเป็นตุ่มเบ้อเร่อ พวกเราต้องมาลำบากกับไอ้ก้อนเหล็กนี่ทั้งคืนจริงๆ หรือ รอพรุ่งนี้เช้าค่อยทำไม่ได้รึไง”
เซียวอวิ๋นชวนปาดคราบโคลนบนหน้าออก แล้วชี้ไปทางยอดเขาที่มืดสนิท
“ข้าวฟ่างปลายฤดูจื่อจินหลายพันหมู่ตรงไหล่เขาทางเหนือ ใบเหี่ยวแห้งจนม้วนหมดแล้ว คืนนี้ถ้าน้ำขึ้นไปไม่ถึง พอแดดพรุ่งนี้เผาเข้าหน่อยก็ตายเรียบ เลิกพูดมากแล้วเอาไม้ไผ่สวมเข้ากับท่อส่งน้ำเดี๋ยวนี้!”