กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 283 ปูนขาวกำมะถัน ต้มยาวุ่นวาย
เซียวอวิ๋นชวนกระชากคอเสื้อพลทหารส่งสารหมับ เส้นเลือดบนหลังมือปูดโปนขึ้นมา
“แหนขนแดงเนี่ยนะ หลายพันหมู่คลุมมิดหมดเลยรึ”
พลทหารส่งสารกลัวจนตัวสั่นงันงก ฟันกระทบกันกึกๆ ไม่หยุด
“ท่านจวิ้นอ๋อง ของพรรค์นั้นมันประหลาด ประหลาดแท้ๆ ขอรับ เมื่อวานเพิ่งจะกว้างเท่าฝ่ามือ พอเช้าวันนี้ลืมตาตื่นมา ผิวน้ำก็มองไม่เห็นแล้ว ต้นกล้าข้าวข้างล่าง... โดนบังจนเหลืองเฉาหมดแล้วขอรับ”
เซียวอวิ๋นชวนปล่อยมือแล้วหันหลังวิ่งพุ่งลงเนินไปทันที
“เตรียมม้า ฉางอัน เอาเครื่องไม้เครื่องมือติดตัวไปด้วยให้หมด”
เซวียเสี่ยวเป่าที่ตะเกียกตะกายวิ่งตามหลังมา หน้าอ้วนกลมซีดเผือดไปหมด
“ขนแดงขนเขียวอะไรกัน ของพรรค์นั้นมันจะกินต้นข้าวเข้าไปได้ด้วยเรอะ”
ครึ่งชั่วยามต่อมา แดดเปรี้ยงส่องตรงหัวพอดี