กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 277 นวดข้าวข้ามคืน อุปกรณ์วิเศษแห่งแดนเหนือ
ผู้เฒ่าซุนปาดน้ำโคลนบนหน้า เบิกตากว้างจ้องมองเซียวอวิ๋นชวน
“อุปกรณ์วิเศษหรือขอรับ ท่านจวิ้นอ๋อง อุปกรณ์วิเศษแบบไหนจะฟาดข้าวสาลีเปียกให้หลุดได้ ข้าวพวกนี้ปลายรวงก็ตำมือ ก้านก็เหนียว ถ้ากระชากแรง ๆ รวงจะขาดติดมือไปด้วยซ้ำ!”
เซียวอวิ๋นชวนปาดคราบโคลนที่คางทิ้ง แล้วหันไปกวักมือเรียกช่างไม้หลี่
“นายช่างหลี่ เข็นของเข้ามาเลย!”
“ได้เลยขอรับ มาเดี๋ยวนี้แหละ!”
ช่างไม้หลี่ตะโกนตอบเสียงดังลั่น
ลูกศิษย์สิบกว่าคนช่วยกันเข็นเกวียนลากห้าหกเล่มเข้ามาในลานนวดข้าว บนเกวียนเต็มไปด้วยท่อนไม้ยาว ด้านปลายผูกท่อนไม้สั้นขนานกันไว้หลายซี่ด้วยสายหนังวัวเหนียวแน่น
เซวียเสี่ยวเป่าเดินเข้าไปเขี่ยดูสองที สายหนังวัวก็ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดขึ้นมาทันที เขาหยิบขึ้นมาท่อนหนึ่งอย่างนึกดูถูก แล้วลองชั่งน้ำหนักในมือดูสองสามครั้ง
“พี่เสี่ยวชวน นี่มันก็แค่เอาไม้ผุ ๆ ไม่กี่ท่อนมามัดรวมกันไม่ใช่หรือ แค่นี้จะนวดข้าวได้ยังไงกัน”