ตอนที่ 276 รักษาไว้ให้ได้

ตอนที่ 276 รักษาไว้ให้ได้

“พี่เสี่ยวชวน! ลมนี้...แม่งโคตรพิลึกเลย!”

เซวี่ยเสี่ยวเป่าที่แบกฟ่อนข้าวสาลีสองฟ่อนไว้บนบ่า พลาดเท้าเหยียบลงไปในโคลน ตัวจมลงคูน้ำไปครึ่งตัว

เฉินโหรวเอ้อร์กระชากคอเสื้อด้านหลังเขา กัดฟันดึงตัวขึ้นจากหลุมโคลน

“เลิกพล่ามได้แล้ว ลุกเร็ว วิ่ง!”

เมฆดำที่กดต่ำลงครึ้มม้วนตัวไม่หยุด ท้องฟ้ามืดลงอย่างรวดเร็ว อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นดินฉุนคอ

เข็นรถล้อเดียวที่เต็มไปด้วยฟ่อนข้าวสาลี เซียวอวิ๋นชวนกำมือจับรถไว้แน่น แต่ล้อกลับหมุนฟรีในหลุมโคลน เขาออกแรงจากเอวและท้องสุดตัว เส้นเลือดที่คอปูดโปน เท้าลากเป็นร่องลึกสองร่องในโคลน

“ขึ้นมาให้ได้!”

ล้อที่ติดอยู่กับก้อนหินหยุดชะงักดังกร๊าก เพลารถรับน้ำหนักไม่ไหวหักออก ลำรถพลิกคว่ำ ฟ่อนข้าวสาลีหลายร้อยชั่งกระหน่ำลงมาบนหัว