กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 271 กฎเหล็กแต้มงาน ชาวนายอมสยบ
บนถนนดินกลางดงเรือนกระจกนอกเมือง ผู้ใหญ่บ้านหลี่ถือจอบบิ่นเล่มหนึ่งขวางทางไว้ ชายฉกรรจ์ค่ายตระกูลหลี่หลายสิบคนยืนคุมเชิงอยู่ข้างหลัง ในมือกำคานหาบกับมีดเชือดหมูแน่น แต่ละคนตาแดงก่ำ
“ทำไมหมู่บ้านจางเจียได้วัวล่ำไปตั้งสิบตัว แต่ค่ายตระกูลหลี่เราได้แค่สามตัว วันนี้ถ้าไม่ยอมทิ้งวัวไว้ พวกเจ้าก็อย่าหวังว่าจะเดินกลับไปแบบตัวครบสามสิบสอง!”
ฝั่งตรงข้าม ผู้ใหญ่บ้านจางกอดวัวตัวใหญ่ขนดำขลับไว้แน่น ก่อนจะก้มหน้าถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างแรง
“ถุย! เจ้าแก่หน้าหนา วัวพวกนี้ราชสำนักจัดสรรลงมา ท่านอ๋องน้อยมีเมตตาแบ่งให้พวกเราเอาไปไถนา ค่ายตระกูลหลี่ของพวกเจ้าขี้เกียจสันหลังยาวกันเอง ปล่อยที่ดินรกร้างว่างเปล่า ยังจะหน้าด้านมาขอแบ่งวัวเพิ่มอีกหรือ ฝันกลางวันไปเถอะ!”
เสียงด่าทอผสมปนเปกับเสียงวัวร้อง ทั้งสองฝ่ายเบียดเสียดใกล้เข้ามาทุกที ชายหนุ่มค่ายตระกูลหลี่คนหนึ่งโมโหจนหน้ามืด เงื้อคานหาบฟาดใส่หัวผู้ใหญ่บ้านจางทันที
เคร้ง!
ดาบยาวชักออกจากฝักฉับพลัน เซียวอวิ๋นโจวก้าวพรวดขึ้นมา พลิกข้อมือใช้สันดาบฟาดลงบนหลักผูกม้าอย่างแรง เศษไม้แตกกระจายกระเด็นว่อน
“ถอยไปให้หมด!”
กองทหารม้าแห่งกองทัพเกราะดำรุกคืบกดดันเข้ามาข้างหน้า หอกยาวในมือยกขึ้นชี้ตรงเป็นแนวเดียวกัน ชาวบ้านที่ก่อเรื่องมองปลายหอกตรงหน้าพลางถอยกรูดด้วยความลนลาน