กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 267 เมล็ดพันธุ์ประหลาดที่แลกมา
ท้องฟ้ามืดสนิทลง ข้างบ่อน้ำในเรือนหลังของจวนเจิ้นเป่ยอ๋องจุดคบเพลิงขนาดใหญ่ไว้สองด้าม แสงไฟส่องจนขอบบอสว่างโร่ ลูกรอกตักน้ำหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว เชือกป่านเสียดสีกับโครงไม้จนส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดไม่หยุด
ฉางอันที่ถอดเสื้อท่อนบนกำลังออกแรงหมุนด้ามจับ ตักน้ำบ่อเย็นเฉียบขึ้นมาทีละถังแล้วเทลงในอ่างไม้ขนาดใหญ่สูงครึ่งตัวคนสามใบที่วางอยู่ข้างๆ บนม้านั่งเตี้ยขาเป๋ที่เอาก้อนอิฐหนุนไว้ให้มั่นคง เซียวอวิ๋นชวนพับขากางเกงขึ้นแล้วนั่งอยู่ตรงนั้น เท้าทั้งสองข้างแช่อยู่ในอ่างไม้ใบกลาง
ก้นอ่างมีชั้นโคลนดำหนาเตอะตกตะกอนอยู่ น้ำเปลี่ยนเป็นสีดำขุ่นไปนานแล้ว เซียวอวิ๋นชวนหยิบบวบขัดตัวแห้งๆ จุ่มน้ำ แล้วออกแรงขัดคราบโคลนบนน่อง โคลนจากวิธีผันน้ำตะกอนเข้านานี้เหนียวเป็นพิเศษ พอแห้งสนิทแล้วจะแนบติดเนื้อแน่น แม้แต่ขนหน้าแข้งก็ยังถูกพอกติดไปด้วย ทุกครั้งที่ใช้บวบขัดจะรู้สึกสากและเจ็บแสบจนเขาต้องสูดปากด้วยความเจ็บ
“ซี๊ด... โคลนพวกนี้ช่างประหลาดแท้ๆ”
เขาสะบัดก้อนโคลนดำบนบวบขัดตัวทิ้ง แล้วเปลี่ยนมือขัดต่อ ส่วนเซวียเสี่ยวเป่าที่นั่งยองๆ อยู่ข้างอ่างไม้ฝั่งซ้ายกำลังแยกเขี้ยวแคะโคลนตามซอกนิ้วเท้า ตัวเขาอ้วน นั่งยองๆ ลำบากมาก พุงเลยกองรวมกันเป็นชั้น
“พี่เสี่ยวชวน วิธีของท่านนี่... โอ๊ย วิธีน่ะดีอยู่หรอก แต่โคตรจะเปลืองแรงคนเลย!”